Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Ιστορία ή Μύθος? Πρόκειται για έναν αμύθητο θρυλικό θησαυρό που αποτελεί το όνειρο κάθε χρυσοθήρα.

Τελικά βρέθηκε ο θησαυρός ???


Ο μύθος  λέει ότι ο Λαδίσλαος (Λαντισλάβ) Κασβίνσκυ, ένας Ούγγρος τοπογράφος μηχανικός του Αυστροουγγρικού στρατού τον οποίο είχε καλέσει το 1890 ο Σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ για να κάνει την χαρτογράφηση της Μακεδονίας,  ανακάλυψε μεγάλη φλέβα χρυσού βόρεια του Κιλκίς σε μια περιοχή με το όνομα Αβρέτ Χισάρ. Το Αβρετ Χισάρ μετονομάστηκε σε Γυναικόκαστρο και σήμερα υπάρχουν δυο χωριά με αυτό το όνομα – Παλαιό και Νέο Γυναικόκαστρο – νοτιοδυτικά του Κιλκίς. Παλαιότερα όμως έτσι λεγόταν η ευρύτερη περιοχή.

Εκπομπή Ιστορίες με αγρίους. Θέμα της εκπομπής είναι ένας μεγάλος θρυλικός θησαυρός της Ελλάδας στο Παγγαίο. Παρουσιάζει ο Γιώργος Βενετάς μαζί με την Όλγα Κανλή.


Στην εκπομπή Ιστορίες Με Αγρίους καλεσμένοι είναι ο Άγγελος Γαβαλάς με ανιχνευτές μετάλλων Spectra V3 να μας ενημερώσει και να μας διαφωτίσει σχετικά με την υπόθεση Κασβίνσκυ. Ποιοι χάρτες θησαυρών είναι αληθινοί και ποιοι όχι.
Ο ιστορικός, συγγραφέας, συλλέκτης νομισμάτων και ερευνητής Γιάννης Μπαϊμπάκης θα μιλήσει για θέματα θησαυρών και χαμένους ιστορικούς χάρτες, για κάστρα και χρυσές λίρες. Ερευνά και αξιολογεί χάρτες. 
Ο σπηλαιολόγος γεωλόγος Δημήτρης εξιστορεί σε αποκλειστικό ρεπορτάζ όσα έχει δει και γνωρίζει για την υπόθεση Κασβίνσκυ. Αναλύει σπήλαια και αποκαλύπτει μυστικά που κρύβονται στο Παγγαίο. Μυστικά χιλιάδων ετών που ξεκίνησαν από την εποχή των Μακεδόνων, του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Διαδόθηκαν στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία , με τον Καρακάλα…. Αναφορές από το Βυζάντιο και τον αυτοκράτορα Ιωάννη Κατακουζινό …. Ακόμα και ο Σουλτάνος της Μωαμεθανικής Αυτοκρατορίας ήθελε να βρει αυτόν τον τεράστιο θησαυρό. Στον μεσαίωνα … 
Ακόμα και σήμερα υπάρχουν πολλοί που ψάχνουν αυτόν τον θρυλικό θησαυρό. Έλληνες και ξένοι ερευνητές πιστεύουν και οι περισσότεροι είναι βέβαιοι  ότι πρόκειται για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Γιατί όλα αυτά που διηγείται ο Κασβίνκυ για δώδεκα χιλιάδες τόνους χρυσού, χρυσές ράβδους αλλά και ακατέργαστος φυσικός χρυσός , αγάλματα , πολύτιμα πετρώματα  είναι μια περιγραφή που μόνο σε έναν Βασιλιά με την ιστορία, την δύναμη και τον πλούτο του Μεγάλου Αλέξανδρου.
Ο Αντώνης Βλάχος ραβδοσκόπος και ερευνητής πήρε μέρος με τα ραβδοσκοπικά του όργανα στην περιοχή. Ο Γιώργος Πολατίδης επαγγελματίας έμπορος ανιχνευτών μετάλλων με σύγχρονους ανιχνευτές μετάλλων τελευταίας τεχνολογίας έχει διαφωτίσει με την έρευνα του το μυστήριο του θησαυρού. Διαθέτει μεγάλη εμπειρία έχοντας στα χέρια τη μεγαλύτερη Γκάμα ανιχνευτών μετάλλων. Στην πολύχρονη έρευνα του ψάχνοντας στο  Παγγαίο για φυσικό χρυσό πιστεύει απόλυτα ότι εκεί κρύβεται ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Με σύμβουλο το μοναδικά και σπάνια ιστορικά βιβλία που κατέχει ο Πολατίδης ερευνά τον μεγάλο θησαυρό που αναφέρουν.  


Η μεγάλη ανακάλυψη του Λαδίσλαου Κασβίνσκυ


Την εποχή του Κασβίνσκυ (τέλος 19ου-αρχές 20ου αιώνα και περίπου μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) γινόταν εξόρυξη αντιμονίου στην περιοχή. Ο Κασβίνσκυ ανακάλυψε, λέει, «μεγάλους φακούς χρυσού» μέσα στο μετάλλευμα του αντιμονίου. Έκανε την εξόρυξη μόνος του, με τη δικαιολογία ότι κάνει μεταλλευτικές έρευνες και δεν χρειάζεται εργάτες. Ως τοπογράφος έκανε λεπτομερές τοπογραφικο διάγραμμα της περιοχής και των σημείων όπου βρήκε το χρυσό. Τις πέτρες που έβγαζε τις μετέφερε στον  πύργο του στο Γερακαριό (τότε Ντογάντσα=γερακοφωλιά) όπου είχε εγκαταστήσει και μεταλλουργική κάμινο!
Οι κινήσεις του θεωρήθηκαν περίεργες και δεν άργησαν να κυκλοφορήσουν στην περιοχή φήμες ότι κάτι άλλο έψαχνε ο Κασβίνσκυ και όχι αντιμόντιο. Ζούσε και λίγο σπάταλα ο κύριος Κασβίνσκυ με την οικογένειά του, έκανε και πλούσια δώρα στους Τούρκους πασάδες για να εξασφαλίσει την εύνοιά τους και έτσι σε διάστημα λίγων μόνο μηνών είχε γίνει βούκινο στο Κιλκίς και τη Θεσσαλονίκη ότι είχε ανακαλύψει χρυσό. Λιμπίστηκαν το χρυσό οι πασάδες της Θεσσαλονίκης, πήραν το μεταλλείο στη δικαιοδοσία της Τουρκικής Διοίκησης και άρχισαν τις έρευνες, όμως δεν μπορεσαν να βρουν που είχε σκάψει ο Κασβίνσκυ. Εκείνος προσέφυγε στον Σουλτάνο Αβδούλ Χαμίτ ο οποίος φυλάκισε τους κακούς πασάδες που είχανε σφετεριστεί το μεταλλείο του Κασβίνσκυ (!) και διέταξε να κατεδαφιστεί ο πύργος του (!) για να βρούνε τα μεγάλα κομμάτια χρυσού που ο Κασβίνσκυ έλεγε ότι είχε βρει.
Σύμφωνα με τις διηγήσεις του, οι άνδρες του Σουλτάνου βρήκανε 200 οκάδες μεταλλεύματος με φακούς χρυσού μεγάλους σα στραγάλια… Ενθουσιάστηκε ο Σουλτάνος και πήρε το μεταλλείο του Αβρέτ Χισάρ στην ιδιοκτησία του, σαν προσωπικό του κτήμα. Έστειλε δικά του συνεργεία εργατών και μεταλλειολόγων να κάνουν έρευνες, αλλά ούτε αυτά κατάφεραν να βρουν τη μεγάλη φλέβα χρυσού. Τότε ο Σουλτάνος πρότεινε στον Κασβίνσκυ συνεκμετάλλευση του μεταλλείου. Εκείνος όμως ψυλλιάστηκε ότι ο Σουλτάνος ήθελε απλά να του αποσπάσει το μεγάλο μυστικό της ακριβούς θέσης της φλέβας και αντί να πάει ο ίδιος στη συνάντηση που είχε καθοριστεί, έστειλε έναν συνεργάτη του με ένα ψεύτικο τοπογραφικό διάγραμμα. Αρκετά παράτολμη κίνηση δεδομένης της φήμης του Αβδούλ Χαμίτ που ήταν γνωστός ως «κόκκινος Σουλτάνος» λόγω των θηριωδιών του… Τον συνεργάτη τον έφαγε το μαύρο σκοτάδι και ποτέ κανείς δεν έμαθε τι απέγινε. Ο Κασβίνσκυ για ασφάλεια έφυγε και πήγε στις αυλές της Γερμανίας και της Αυστρίας. Εκεί προσπάθησε να πείσει τον Κάιζερ και τον Αυτοκράτορα της Αυστρίας να μεσολαβήσουν στο Σουλτάνο για να του παραχωρήσει την εκμετάλλευση του μεταλλείου, αλλά ο Σουλτάνος μουλάρωσε και δεν κουνιόταν ρούπι.


Αν όλα αυτά ακούγονται σαν ένα επεισόδιο από τον Αλή Μπάμπά και τους 40 κλέφτες  δεν φταίμε εμείς, αυτά διηγήθηκε ο ίδιος ο Κασβίνσκυ στις Ελληνικές αρχές μετά το 1912. Η συνέχεια είναι ακόμα πιο μυθιστορηματική.
Η ιστορία μπλεκόταν συνεχώς στα πόδια του Λαδισλάου και του χαλούσε τα σχέδια. Το 1908, πριν την απελευθέρωση, η Τουρκία απέκτησε Σύνταγμα και οι Νεότουρκοι ανακήρυξαν «εθνικό κτήμα» το μεταλλείο που δεν ήξεραν ούτε καν πού είναι. Ο Κασβίνσκυ έκανε ενέργειες και προς τους Νεότουρκους να του παραχωρήσουν την εκμετάλλευση του μεταλλείου, αλλά δεν τα κατάφερε. Έρχεται ο Βαλκανοτουρκικός πόλεμος του 1912 και μετά η Συνθήκη Ειρήνης του 1913 μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Ο Κασβίνσκυ το βιολί του. Στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τη Συνθήκη Ειρήνης, ο Κασβίνσκυ προσπάθησε να πετύχει να χαρακτηριστεί το μεταλλείο  ως προσωπική ιδιοκτησία του έκπτωτου Σουλτάνου και άρα να μην περιέλθει στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου. Στη συνέχεια προσπάθησε με την ίδια επιμονή να πείσει την Ελληνική Κυβέρνηση και τον Βασιλιά Κωνσταντίνο να του δώσουν το μεταλλείο.
Έρχεται ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος και «η υπόθεσις εισέρχεται εις νέας δραματικάς και απιστεύτους περιπετείας», όπως γράφει ο Κ. Φάλταιτς. Οι Γερμανοί θεώρησαν τον Κασβίνσκυ ύποπτο στοιχείο και τον εξώρισαν στην Αίγυπτο. Όταν επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη μετά τον Πόλεμο, βρήκε ότι το σπίτι του – όπου έμενε μετά την κατεδάφιση του πύργου της Ντογάντσας – είχε καεί ολοσχερώς στην μεγάλη πυρκαγιά του 1917. Τον Κασβίνσκυ ποσώς τον ένοιαζε το σπίτι, αλλά μαζί με το σπίτι είχαν καεί και τα σχεδιαγράμματα του μεταλλείου του. Πήγε στο Αβρέτ Χισάρ, αλλά η περιοχή, λέει, είχε καλυφθεί εντελώς από τις προσχώσεις του ποταμού (του Γαλλικού) ο οποίος είχε αλλάξει κοίτη κι έτσι ούτε ο ίδιος δεν μπορεσε να βρει το μεταλλείο! Τοπογράφος είπαμε…
Aπτόητος, κατέβηκε στην Αθήνα για  να δείξει στον Πρωθυπουργό Βενιζέλο και τον Υπουργό Οικονομικών τα ευρήματά του που ήταν δείγματα «γαλαζίου» (χαλαζία) με «χρυσόν εις εκπληκτικήν, εις πρωτοφανή αναλογίαν»! Εκείνοι πείστηκαν και τότε ήταν που με το νόμο του 1920 του παραχωρήθηκε επιτέλους το μεταλλείο του Αβρέτ Χισάρ.
Έλα όμως που πάνω που κατάφερε να πείσει την κυβέρνηση Βενιζέλου, ο Βενιζέλος πήγε κι έχασε τις επόμενες εκλογές… Ο επόμενος Πρωθυπουργός, ο Δ. Γούναρης αρνήθηκε να του δώσει άδεια έρευνας γιατί θεωρούσε ότι απάδει στην αξιοπρέπεια του Κράτους να συναλλάσσεται με τέτοιους τυχοδιώκτες. Ο Κασβίνσκυ όμως κατάφερε να παρακάμψει τον Πρωθυπουργό και να πείσει για το δίκαιο του αιτήματός του απευθείας τον Βασιλιά Κωνσταντίνο!
Με χρηματοδότηση λοιπόν απευθείας από την Εθνική Τράπεζα, ο Κασβίνσκυ ξεκίνησε έρευνες για την απωλεσθείσα φλέβα χρυσού στην περιοχή του χωριού Δίβουνο (Κιοσέ-Αμορτσαλί τότε). Με το Νόμο 2414/1920 το Ελληνικό Κράτος θα μετείχε κατά το ήμισι στο χρυσό, που τυχόν θα βρισκόταν μελλοντικά στο Αβρέτ Χισάρ. Μετά από άκαρπες έρευνες ενός έτους περίπου η Τράπεζα, που ήδη είχε ξοδέψει πάρα πολλά λεφτά για τις «έρευνές» του, του έκοψε τη χρηματοδότηση και τον άφησε να διαμαρτύρεται ότι χρειάζεται να διανοιχθούν περισσότερα δοκιμαστικά φρέατα. Για να γίνει πιο πιστευτός ο Κασβίνσκυ ότι υπάρχει χρυσός, άρχισε να κατονομάζει διάφορους εμπόρους της Θεσσαλονίκης στους οποίους προ 25ετίας είχε πουλήσει ράβδους χρυσού. Ωστόσο νέα άδεια δεν του δόθηκε.
Ο Κασβίνσκυ δεν σταμάτησε ποτέ να αναζητά χρηματοδότη για να ξαναβρεί τη μεγάλη φλέβα χρυσού του Αβρέτ Χισάρ. Στη διάρκεια του αιώνα που πέρασε πολλοί ακόμα, Έλληνες και ξένοι, ζήτησαν από το Ελληνικό Κράτος άδεια μεταλλευτικών ερευνών στην περιοχή όμως δεν τους εδόθη.
Όπως σημειώνει ο Κ. Φάλταιτς, η μεγάλη χρυσοφόρος φλέβα του Κασβίνσκυ «δυνατόν να αποτελεί και πραγματικότητα, όπως δυνατόν να αποτελεί και μύθον».  Όμως η περιοχή έχει χρυσό – αποθέματα προσχωματικού χρυσού στον Γαλλικό ποταμό και  χρυσό στα γύρω βουνά – κι αυτό το γνωρίζουμε σήμερα πάρα πολύ καλά.

Όλα αυτά τα βρήκαμε στην "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" Έκδοση 1928, Τόμος Α , σελ 132 στο λίμα "Αβρετ Χισάρ". 
 

Επιστροφή στο σήμερα

Τέτοιες ιστορίες αναζήτησης του «χαμένου θησαυρού» ή της μεγάλης φλέβας χρυσού  είναι σίγουρα συναρπαστικές και εξάπτουν τη φαντασία. Δεν είναι μόνο η προσδοκία των κερδών και του πλουτισμού, είναι και η γοητεία της ίδιας της έρευνας  και η συγκίνηση της ανακάλυψης . 
Ποιος τυχερός θα ανακαλύψει την στοά , σήραγγα που οδηγεί σε ένα τεράστιο θησαυρό, η λάμψη του θα είναι τεράστια. Όποιος γυρνάει στην περιοχή από μια παρατήρηση ,μια λεπτομέρεια μπορεί να βρεθεί μέσα στο θάλαμο . Οι πιο μεγάλοι θησαυροί από μια τρύπα ανακαλύφθηκαν.
Πολλοί  χρυσοθήρες πιστεύουν ότι στο Παγγαίο βρίσκεται εκτός των άλλων θησαυρών βρίσκεται εκεί και ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πιστεύουν ότι η Ολυμπιάδα μια ισχυρή γυναίκα εκείνης της εποχής, έφερε τον γιό της Μ. Αλέξανδρο, την νύφη του Ρωξάνη και τον εγγονό του Αλέξανδρο Δ στην Ελλάδα. Γεωστρατηγικά  ταιριάζει η περιοχή γιατί ήρθε το πλοίο με την νεκρική άμαξα του Μ. Αλεξάνδρου στο λιμάνι και επειδή η Ολυμπιάδα δεν ήθελε να περιφέρει το σώμα του γιού της στο ελληνικό μέρος της Μακεδονίας και ήθελε με πολύ μυστικότητα να τον τοποθέτησε σε ένα ορυχείο που γνώριζε καλά η οικογένεια του Μεγάλου Αλεξάνδρου. 
Πολλοί ερευνητές χρυσοθήρες  Έλληνες αλλά και ξένοι ξέρουν ότι εκεί κρύβεται το μεγαλύτερο μυστικό. Το Παγγαίο δεν κρύβει μόνο χρυσό , πολύτιμους λίθους , κόκκους χρυσού αλλά και ένα μνημείο τεράστια πολιτισμικής κληρονομιάς , τον τάφο του Μ. Αλεξάνδρου. Ποιος τυχερός θα το ανακαλύψει? 



Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

LACUNA QUEST 1000 ΝΕΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ ΡΑΒΔΟΣΚΟΠΙΑΣ


LACUNA QUEST 1000

Εκκρεμές με ιδικότητα στα Σπήλαια & στα Κενά

Ένα όνειρο που έγινε αληθινό! Το μοναδικό LACUNA QUEST 1000 είναι εδώ! Θαμμένοι στόχοι σε υπόγεια, τούνελ, καταφύγια, αποθήκες και σπηλιές δίνουν πλεονέκτημα και απόλυτη ακρίβεια στον εντοπισμό τους με το κενό θάλαμο που περιλαμβάνει το εκκρεμές LACUNA QUEST 1000. 
Το μυστικό του κρύβεται μέσα στην θαλάμη με κενό αέρος. Ο μάρτυρας που είναι τοποθετημένος μέσα στη θαλάμη έχει ως αρχή λειτουργίας να βρίσκει θαμμένα αντικείμενα, κιβώτια με θησαυρούς κλπ. 
Είναι το μόνο εκκρεμές ειδικά κατασκευασμένο για κενό και χρυσό και απορρίπτει όλα τα άλλα μεταλλικά αντικείμενα. Αυτό που το κάνει επίσης ξεχωριστό από τα υπόλοιπα εκκρεμές είναι η δυνατότητα να βρίσκει αντικείμενα και κενό σε μεγαλύτερα βάθη και σε μεγάλη απόσταση με ακρίβεια.

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

ΜΕ ΤΑ PSAXTIRIA ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΡΥΣΟΘΗΡΕΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ





Στην Θεσσαλονίκη 14-16 Οκτωβρίου 2016 έγινε η ετήσια συγκέντρωση του forum psaxtiria όπου συγκεντρώθηκαν οι φίλοι του forum από όλες τις πόλης της Ελλάδας : Λαμία, Τρίκαλα, Κατερίνη, Ξάνθη, Σπάρτη, Κρήτη, Γιάννενα, Άρτα, Βέροια, Έδεσσα, Κιλκίς, Σέρρες, Δράμα, Καβάλα, Βόλο, Κόρινθο, Δωδεκάνησα, Πάτρα, Ναύπλιο, Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, Αθήνα και άλλες πόλεις. Μια καθιερωμένη πλέον συνάντηση που οι διοργανωτές της έδωσαν το καλύτερο εαυτό τους για να πετύχει και παρόλο που οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν και τόσο ευνοϊκές η διοργάνωση στέφτηκε με επιτυχία.

  
 



Η εταιρία Polatidis Group παραβρέθηκε και αυτή με μια τεράστια ποικιλία από ανιχνευτές μετάλλων όλων των εταιριών NOKTAMAKROGARRETTFISHER, White’s, TEKNETICSREX κ.α. και διάφορα αξεσουάρ (τα νέα σκαπτικά εργαλεία TEXAS GOLDPINPOINTERΑΞΕΣΟΥΑΡ κ.α.) απαραίτητα για έναν κυνηγό θησαυρών. Ο Γιώργος Πολατίδης, οι έμπειροι τεχνικοί του καθώς και εκπρόσωποι των εταιριών Nokta και Makro έκαναν επίδειξη των μηχανημάτων και εξήγησαν την αρχή λειτουργίας των ανιχνευτών μετάλλων. Η χαρά μας ήταν μεγάλη που βρεθήκαμε κοντά στους πελάτες μας και με βάση όλα όσα μας είπαν μας βοήθησαν να βρούμε καινούριες τεχνολογίες για να καλύψουμε τις απαιτήσεις του κάθε πελάτη με το καλύτερο τρόπο.

 
 


 
 
 



Όλοι είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά μηχανήματα χρυσού όλων των κατηγοριών: παλμικά (με τελάρο ή πηνίο), VLF, αποστατικά, μαγνητόμετρα αλλά και επαγγελματικούς ανιχνευτές για εξειδικευμένες έρευνες . Τα «ψαχτήρια» αντάλλαξαν απόψεις σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας των ανιχνευτών μετάλλων και των τεχνικών έρευνας. Δοκίμασαν διάφορα μοντέλα ανιχνευτών στο δοκιμαστήριο που είχαν ετοιμάσει οι διοργανωτές και είδαν πως συμπεριφέρονται τα μηχανήματα χρυσού σε πραγματικές συνθήκες και με πραγματικούς στόχους.

  
 
 




Η εταιρία Polatidis Group παρουσίασε επίσης κάμερες βυθού που μπορούν να φτάσουν σε βάθος μέχρι 50 μέτρα γιατί πιστεύει ότι πολλά πολύτιμα αντικείμενα κρύβονται στην θάλασσα. Τα "ψαχτήρια" ενθουσιάστηκαν με αυτή την νέα μέθοδο έρευνας. Ο βυθός δεν θέλει σκάψιμο , θέλει έρευνα. Περισσότερες πληροφορίες για το προϊόν θα βρήτε ΕΔΩ.

 
 



Σας δημοσιεύουμε και κάποιες φωτογραφίες και βίντεο από το χώρο του δοκιμαστηρίου καθώς και μερικά σημάδια. Τους υποσχεθήκαμε στην επόμενη συνάντηση να είμαστε πάλι εκεί και μακάρι να έρθουν και άλλοι έμποροι μηχανημάτων και πολλά ακόμα ψαχτήρια γιατί πρέπει να είμαστε φίλοι με τα ψαχτήρια για να γινόμαστε καλύτεροι. Εμείς μαθαίνουμε από αυτούς και αυτοί από εμάς.

 
 

  
 
 




Σημάδια Κρυμένων Θησαυρών.Σε κάποια από αυτά τα σημάδια και σε παρόμοια βρέθηκαν χρυσές λίρες, σπηλιές, αποκρύψεις ανταρτών και πολεμικό υλικό. Πολλά απο τα σημάδια που απεικονίζονται είναι κομιτατζήδικα, αντάρτικα, τούρκικα, στρατιωτικά και άλλα συμβολίζουν και σκαλίστηκαν για λόγους που δεν θα μάθουμε ποτέ. Ο Πολατίδης πιστεύει στα σημάδια και συμβουλεύει όσους βρίσκουν σήμαδια καταρχήν να μην τα χαλάνε για οποιοδήποτε λόγο γιατί το κάθε σημάδι συμβολίζει και έχει δημιουργηθεί για κάποιο κρυμένο αντικείμενο ή κάποιον άλλο λόγο.

ΠΡΟΣΟΧΗ! Πολλά από τα σκαλιστά σημάδια μπορεί να μην κρύβουν τίποτα. Κάποιο σημάδι με ένα σχέδιο δεν σημαίνει ότι πάντα κρύβει και κάποιο θησαυρό. Μπορεί να κρύβει μια σπηλιά, μια αποθήκη, ένα αμπρί, σταρτιωτικό υλικό ή κάποιο οδοιπορικό. Μπορεί επίσης κάποιος βοσκός, κυνηγός η οποιοσδήποτε άλλος τυχαίος που βρέθηκε στο βουνό να σκάλισε ένα σύμβολο σε μια πέτρα, βράχο, σε κορμό ή δέντρο για τον δικό του προσωπικό λόγο. Κάποιος μπορεί να ήθελε να χαράξει ένα πέταλο, μια πέρδικα, ένα σταυρό, βέλος, όπλο, μια αρκούδα, χελώνα, ένα λαγό, αστέρι, ήλιο, κάποιες τρύπες και πολλά άλλα σημάδια.

Από αυτή την Γή πέρασε πολύς κόσμος κατά καιρούς. Εγκαταστάθηκαν σε βουνά, λαγκάδια, ποτάμια και διάφορα άλλα μέρη. Πολλές αυτοκρατορίες για 2.500 χρόνια ζήσαν και βασίλεψαν σε διάφορες περιοχές όπως οι άρχαιοι Έλληνες, Ρωμαίοι, Σταυροφόροι, Βυζαντινοί, Χριστιανοί και Οθωμανοί. Ιδίως τα τελευταία 100 χρόνια έιχαμε δύο παγκόσμιους πολέμους με αποκορύφωση τον εμφύλιο γι'αυτό και υπάρχουν χιλιάδες σημάδια και πολλά κρυμένα και χαμένα αντικείμενα. Οι αντάρτες και οι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν πολλές φορές δέντρα για να κάνουν κάποια απόκρυψη. Οι Βυζαντινοί και οι κομιτατζήδες χρησιμοποιούσαν συνήθως εκκλησίες, ομοιώματα ζώων και λόφους. Οι Αρχαίοι συνήθως κρύβανε τους θησαυρούς τους σε χάνια εκείνης της περιοχής. Οι μεγάλες οργανωμένες αποκρύψεις είναι σε σπηλιές που τις χρησιμοποίησαν όλοι οι άνθρωποι που πέρασαν από τον πλανήτη Γη.

Μερικές ακόμα συμβουλές από τον Πολατίδη. Όταν βρουμε κάποιο χαραγμένο σημάδι κοντά σε ένα μύλο, μια εκκλησία, γέφυρα ή σε κάποιους μοναδικούς, ξεχωριστούς βράχους που από μόνα τους είναι κάποιο σημάδι ή ομοίωμα, το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να ερευνήσουμε ποιά εποχή έγινε και τι συμβολίζει. Γνωρίζουμε ποιά σύμβολα είχαν οι άρχαιοι Έλληνες, Ρωμαίοι, Σταυροφόροι, Τούρκοι, οι αντάρτες και οι κομιτατζήδες γιατί το κάθε σημάδι έχει τις δικές του μετρήσεις. Το Πους, η Ασκελιά ή το Αρσίν είναι μονάδες μέτρησης μήκους και αντιστοιχεί περίπου στο μήκος βήματος του ανθρώπου. Δηλαδή αν ένα σημάδι είναι Τούρκικο και μεταφράζεται σε 7 ασκελιές τότε σημαίνει ότι βρισκόμαστε σε απόσταση 7 περίπου βημάτων από το κρυμένο αντικείμενο.

 
 
Πολλοί συμπολίτες μας βρήκαν κάποια αντικείμενα χαλώντας κάποιο σπίτι, κάτω από κάποιον βράχο  που κατρακύλησε τυχαία, ανοίγοντας κάποιον δρόμο ή χωράφι με σκαπτικά μηχανήματα, κόβοντας ένα δέντρο βρέθηκαν κάποιες λίρες μέσα σε μια κουφάλα, μια μεγάλη νεροποντή έχει φανερώσει επίσης κάποιο θησαυρό. Βέβαια σε όλες αυτές τις ιστορίες δεν χρησιμοποιήθηκε κάποιος ανιχνευτής μετάλλων αλλά ήταν καθαρά θέμα τύχης.
Κάποιοι αντάρτες, Τούρκοι, Άγγλοι, Ιταλοί, Γερμανοί αλλά και Βούλγαροι που έφυγαν από την Ελλάδα επέστρεψαν μετά από χρόνια να βρουν κάτι που είχαν κρύψει, στα μέρη που πήγαν δεν μπόρεσαν να αναγνωρίσουν τον χώρο που είχαν αφήσει τότε κρυμμένες κάποιες χρυσές λίρες γιατί κάποιο μέρος του βουνού έγινε χωράφι, το μονοπάτι έγινε δρόμος ή εξαφανίστηκε μέσα στο δάσος, μια πηγή μπορεί να εξαφανίστηκε και κάποια γέφυρα μπορεί να μεταφέρθηκε ή να κατεδαφίστηκε και να εξαφανίστηκε με την πάροδο των χρόνων. Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάστηκε να αγοράσουν έναν ανιχνευτή μετάλλων για να κάνουν την έρευνα τους ευκολότερη. Σε κάποιες περιπτώσεις είχε αποτέλεσμα και σε κάποιες άλλες ήρθαν δεύτεροι γιατί κάποιος άλλος τους είχε προλάβει.
Επειδή τα μέρη αλλάζουν πολλοί πελάτες μας μπερδεύονται και δεν μπορούν να βρουν το σωστό σημείο ακόμα και αν έχουν κάποιο χάρτη. ΠΡΟΣΟΧΗ! Πολλοί από τους χάρτες που κυκλοφορούν, ιδικά στην αγορά, φτιάχτηκαν για να οικονομήσουν κάποιοι πονηροί και να βγάλουν χρήματα, κανένας αν είχε έναν αληθινό χάρτη δεν θα τον έδινε με ευκολία για μερικά χρήματα. Γιατί όπως ξέρουμε όλοι αν βρούμε ένα κιβώτιο λίρες η αξίας τους μπορεί να είναι το λιγότερο 3,000,000 €.
Από τις 100 ιστορίες που θα ακούσει κάποιος οι είκοσι μπορεί να έχουν ενδείξεις και οι 10 αποδείξεις και οι 5 θησαυρό. Θησαυρός δεν σημαίνει απαραίτητα χρυσάφι ή χρυσές λίρες, θησαυρός μπορεί να είναι και μια κρύπτη με παλιά βιβλία ή έγραφα, ή πετράδια ή μια αποθήκη πυρομαχικών γιατί τότε οι αντάρτες, οι κομιτατζήδες και οι αγωνιστές τα όπλα και τα χρήματα τους τα κρύβανε για να κατέβουν σε κάποια πόλη ή χωριό να ξεχειμωνιάσουν γιατί θα τους έπιαναν αν τους έβρισκαν με τα όπλα. 
Υπάρχουν πολλοί χάρτες που λένε ότι είναι ψεύτικοι. Η αλήθεια είναι ότι είναι παραποιημένοι. Παραποιημένος γίνεται ένας χάρτης όταν κάποιος έχει επέμβει σε αυτόν είτε σβήνοντας κάποιο στοιχείο είτε προσθέτοντας κάτι παραπανίσιο. Οι λόγοι παραποίησης διαφέρουν είτε για να ξεγελάσει τον φίλο του και να είναι ο μοναδικός που ξέρει την μοναδική λύση, είτε για να κάνει πλάκα. Είμαστε σίγουροι ότι έχουμε έναν αυθεντικό χάρτη όταν ή το έχουμε βρει και βγάλει οι ίδιοι από την γη μέσα σε κάποιο μπουκάλι ή κουτί είτε τον έχουμε ελέγξει για την αυθεντικότητα του με άνθρακα για να δούμε την χρονολογία προέλευση του.
Καλά είναι αυτοί που αγοράζουν έναν ανιχνευτή μετάλλων ή έχουν είδη στην κατοχή τους  κάποιο μηχάνημα χρυσού ή κάποιο ραβδοσκοπικό όργανο και ψάχνουν για κάποιο σημάδι ή μια ιστορία που άκουσαν ή ερευνούν κάποιον χάρτη πρέπει να το δουν σαν ένα χόμπι γιατί από τους 100 που ψάχνουν για χρυσό οι 5 θα βρουν κάποιο θησαυρό. Καλό είναι να πηγαίνετε στις δουλειές σας και τον ελεύθερο σας χρόνο να ψάχνετε γιατί είναι ένα χόμπι και όχι επάγγελμα. Στην Αμερική είναι ένα από τα πιο δημοφιλείς χόμπι.  Βάλτε το σαν χόμπι στην ζωή σας για να γίνει πιο όμορφη. 
  
Καλά είναι αυτοί που αγοράζουν έναν ανιχνευτή μετάλλων ή έχουν είδη στην κατοχή τους κάποιο μηχάνημα χρυσού ή κάποιο ραβδοσκοπικό όργανο και ψάχνουν για κάποιο σημάδι ή μια ιστορία που άκουσαν ή ερευνούν κάποιον χάρτη πρέπει να το δουν σαν ένα χόμπι γιατί από τους 100 που ψάχνουν για χρυσό οι 5 θα βρουν κάποιο θησαυρό. Καλό είναι να πηγαίνετε στις δουλειές σας και τον ελεύθερο σας χρόνο να ψάχνετε γιατί είναι ένα χόμπι και όχι επάγγελμα. Στην Αμερική είναι ένα από τα πιο δημοφιλείς χόμπι. Βάλτε το σαν χόμπι στην ζωή σας για να γίνει πιο όμορφη.